Bu gün günlerden bir dostu, bir kardeşi ziyaret etme günüydü.İskender kardeşimi bir haftalığına Adıyaman'a götürdüm. Ama Kader ağlarını örmüş, alın yazısı 6 Şubat'ta kadar Adıyaman'a yazmıştı kim bilebilirdi İskenderim.
Hepimiz bir yerlere savrulduk. Artik geride bıraktığın hiç bir şey eskisi gibi olmayacak.
Ne sevdiklerin, ne dostların ve ne de bizleri 20 -25 yıl bağrında barındıran en güzel zamanlarınızı geçtiğimiz o güzel insanların yaşadığı şehir Adıyaman...Ben ki daha ki yokluklarını her an yüreğimde bir sızı olarak taşıdığım Talha Pektaş ve Osman Karabulut kardeşlerime alışamamışken bir de senin yokluğunun acısı inan beni daha da yaraladı.Toprağınız bol yattiginiz yer sizi incitmesin inşallah
Rabbim elbette böyle reva gördü.
Sen sevdiğin insanları kaybetmenin acısını his etmeyecektin, nede yıkılan viran olan kadim şehir Adıyaman'ın son halini görmeyi...
Biz senden razıydık Rabbim de senden razı olsun inşaallah Mekanın cennet olsun inşaallah